Η τελευταία πλήρης εβδομάδα του Αυγούστου έχει ξεκινήσει και αν έχετε επιστρέψει από διακοπές (ή αν δεν πρόκειται να πάτε φέτος, καλή ώρα) έχετε το ελεύθερο από την διοίκηση τούτου εδώ του σταθμού και site να σαπίσετε στην τηλεόραση.. Για να το κάνουμε ακόμα πιο επίσημο, αυτές που ακολουθούν είναι οι εγγεκριμένες προτάσεις του Oblitron για τις επόμενες μέρες..

ΔΕΥΤΕΡΑ 22/08


H oνειρεμένη ζωή των αγγέλων (La vie revee des anges, 1998) Δύο απένταρες νεαρές γαλλίδες μοιράζονται το ίδιο σπίτι και τα ίδιες ανησυχίες. Η ζεστή και ανθρώπινη ταινία ξεχώρισε για τις ερμηνείες των δύο πρωταγωνιστριών. (ΝΕΤ, 22:00). 




Το ξαδελφάκι μου ο Βίνι (My cousin Vinny, 1992). Χιλιοπαιγμένη αλλά διασκεδαστική κομεντί, όπου δύο νεαροί κατηγορούνται για φόνο λόγω παρεξήγησης. Ο ξάδερφος του ενός παριστάνει το δικηγόρο και προσπαθεί να τους αθωώσει. Πολύ καλό το δίδυμο Joe Pesci και Μarisa Tomei. (ANT1, 00:45) 





ΤΡΙΤΗ 23/08




Εντός και εκτός (Ιn & out, 1997) Η ζωή ενός καθηγητή σε μια αμερικανική κωμόπολη αναστατώνεται όταν ένας παλιός μαθητής του υπαινίσσεται δημόσια ότι ο καθηγητής είναι ομοφυλόφιλος. O Kevin Kline και η Joan Cusack δίνουν δύο πολύ καλές κωμικές ερμηνείες. (Αlpha, 21:00) 








Ξεχασμένα παιδιά (Sons of mistletoe, 2001) H κληρονόμος πουλάει όλη την κληρονομιά και κατόπιν εορτής ανακαλύπτει ότι πούλησε και ένα ορφανοτροφείο που κινδυνεύει να κλείσει. Μετανιωμένη, προσπαθεί να επανορθώσει. Ανήκει στο στυλ των happy-end ταινιών που προβάλλονται συνήθως τα Χριστούγεννα, αλλά δεν είναι και για πέταμα. (Alpha, 01:15) 



TETAΡΤΗ 24/08



Γεννημένος την 4η Ιουλίου (Born on the fourth of July, 1989). Ένας βετεράνος επιστρέφει παράλυτος από το Βιετνάμ και, αισθανόμενος πως η χώρα του τον πρόδωσε, τίθεται ενάντια στον πόλεμο. Προτάθηκε για 8 όσκαρ και τελικά πήρε τα 2. O Tom Cruise στην καλύτερη εποχή του. (Star, 22:00) 







Καλοκαίρι με τη Μόνικα (Sommaren med Monica, 1952) Ένα ερωτευμένο ζευγάρι εφήβων δραπετεύει σε ένα νησί. Οι διακοπές τους όμως δεν είναι όσο μαγευτικές θα ήλπιζαν... Η πρώτη διεθνής επιτυχία του Ingmar Bergman. (Βουλή, 22:10)